Ze względu na to, że każdy samochód powinien posiadać odpowiednie oprzyrządowanie, pojazd samochodowy musi mieć zamontowane odpowiednie obręcze, które określane są mianem felg, do których za każdym razem dopasowywane są odpowiednie opony. Idzie o to, żeby sposób zbliżony do maksymalnych parametrów dobranych w biurach konstrukcyjnych producenta, zapewnić toczenie się pojazdu po nawierzchni, a jednocześnie ograniczyć powstające drgania, które wynikają z ruchu pojazdu po różnej jezdni. W ocenie jednych producentów tylko ogumienie typu radialnego zapewnia komfort i bezpieczeństwo ruchu drogowym.

Zwolennicy opon diagonalnych wskazują na wady stosowania opon radialnych, podkreślając zalety ogumienia z jakiego aktualnie korzystają w swoich samochodach. Opona radialna pojawiła się jako pierwsza na rynku motoryzacyjnym. Kord jej, stworzony z nitek, układa się w stosunku do linii środkowej bieżnika pod kątem prostym. Znawcy przedmiotu podnoszą, iż wytworzenie jej wymaga większego nakładu sił i środków, a jednak jest bardziej narażona na przebicie czy inne uszkodzenia wynikające z jazdy. Wskazują przy tym, iż taki typ opony podwyższa komfort jazdy, gdyż bieżnik, co wykazują badania, przylega większą powierzchnią do nawierzchni, co jest szczególnie ważne przy jeździe z dużą prędkością. Opona diagonalna jest konstrukcją nowszą, ma inaczej ułożony kord, pod innym kątem niż w radialnej. Stąd wśród zalet tego typu opony wymienia się przede wszystkim większą odporność na uszkodzenia mechaniczne, prostą konstrukcję, a przy tym zmniejszenie natężenia hałasu jaki wywołuje pojazd poruszający się na takim ogumieniu. Eksperci wskazują jednak, że podczas poruszania się pojazdu ze znaczną prędkością występują objawy , które określają jako odkształcanie się czoła bieżnika. Zastosowanie takiego czy innego typu opony samochodowej nie rozwiązuje jeszcze całości problematyki bezpiecznej jazdy. Wskazane jest uwzględnić rodzaj bieżnika, wykonanego z mieszaniny gumy i innych składowych. Rowki w nim, układ nacięć, ich kształt mają za zadanie zapewnić właściwą przyczepność, odprowadzać wodę, przeciwdziałać poślizgowi, zapewnić maksymalnie krótką drogę hamowania, jak i właściwe osiągi pojazdu. W nowych oponach głębokość bieżnika jest optymalnie wysoka, co ma związek z okresem użytkowania opony, wszak podczas eksploatacji opona się zużywa. Opona z płytkim bieżnikiem podnosi ryzyko uszkodzenia, natomiast w czasie deszczu występuje zjawisko aquaplaningu.

Poślizg hydrodynamiczny to utrata przyczepności pojazdu po wjechaniu w wodę. Opona nie dotyka nawierzchni jezdni, lecz ślizga się po powierzchni, kierujący pojazdem nie ma możliwości jego sterowaniem. Przepisy odpowiadające ruchowi drogowemu określają każdorazowo dopuszczalną minimalną głębokość samochodowego bieżnika, jednak eksperci radzą, żeby nie czekać z wymianą opony do momentu aż taki parametr zostanie uzyskany, ale przypilnować tego wcześniej, adekwatnie do zmieniających się pór roku. W przypadku opon letnich tego typu parametry powinny oscylować wokół dwukrotności minimalnej głębokości stwierdzonej urzędowo. Natomiast w okresie zimowym względy bezpieczeństwa wymagają zastosowania wskaźnika 2,5 większego od wskazanej w przepisach prawa. Pomiaru głębokości bieżnika można dokonać samodzielnie i nie wymaga to specjalistycznego przyrządu. Wystarczy zapałka, względnie wykałaczka i zaznaczenie na niej miejsca, w którym zaczyna wystawać z opony, a następnie zmierzyć tę wysokość zwykłą linijką. Zalecanie jest sprawdzenie wszystkich opon znajdujących się w naszym pojeździe. Z chwilą stwierdzenia, że parametr zbliżył się do dopuszczalnego poziomu, bezwzględnie należy dokonać wymiany opon ze względu na zużycie bieżnika. Także nadejście pory letniej i okresu zimowego wymaga skorzystania z usług firmy zajmującej się serwisem opon. Najwłaściwszym rozwiązaniem jest wymiana kompletnego ogumienia , przy czym trzeba pamiętać, by opony co najmniej na jednej osi pojazdy były takie same pod względem rodzaju i rozmiaru, a przy tym miały identyczny kształt bieżnika. Uwaga ta dotyczy nie tylko budowy opony, ale i producenta. Mieszanie opon jest dopuszczalne w sytuacji zachowania zaleceń producenta oraz tego, czy przewiduje on taką możliwość. Każda wymiana opon wymaga bezwzględnie ich wyważenia, a czynności tę można przeprowadzić tylko na wyważarce. Opona zwana letnią jest wykonana z mieszanki twardej gumy, co czyni ją odporniejszą na ścieranie. Usługi związane z oponami oraz szeroko pojętą mechaniką samochodową proponuje między innymi firma działająca także w sieci pod adresem www. Warto wiedzieć, że tylko takie firmy – sprawdzone i solidne – mają szanse przetrwać na rynku w tej branży.

Poruszanie się pojazdem w takim okresie po drogach zapewnia właściwą kontrolę nad pojazdem, skracając drogę hamowania. Stosowanie takiej opony w okresie zwanym umownie zimowym wywołuje ten skutek, iż pojazd ślizga się na jezdni, ponieważ mała elastyczność powoduje sztywnienie pod wpływem niskiej temperatury. Opona zimowa to efekt stosowania mieszanki o większej elastyczności, przez co bieżnik, także odpowiednio dobrany przez producenta, głębiej wchodzi w ubity śnieg. W konsekwencji wzrasta poziom stabilizacji pojazdu, jak i bezpieczeństwo jazdy, bowiem opona taka przystosowana jest do odprowadzania znacznej ilości błota pośniegowego, samego śniegu i wody. Wymiany opon dokonujemy uwzględniając temperaturę dobową, a nie astronomiczne wskazania co do pojęcia” wiosna” oraz „ zima”. Przyjmuje się, że dobowe wskazania poniżej 7 stopni Celsjusza są granicą zmiany opon z letnich na zimowe. W przypadku montażu nowych opon pamiętać trzeba o tym, iż ogumienie musi się dopasować i ułożyć na feldze, stąd nie zaleca się szybkiej jazdy, gwałtownego przyspieszania i hamowania. Poradniki motoryzacyjne podkreślają, że minimalny dystans jaki winien pokonać samochód na nowych oponach letnich wynosi ok. 100 km. W przypadku ogumienia zimowego odległość ta powinna być co najmniej dwukrotnie większa.